laugardagur, október 10, 2009

A milli vita

Ta er tad tetta astand
Eg er ekki tar
ekki her
eiginlega hvergi
og i ofanalag, med lyklabord, sem skilur bara utlensku.

Eg er spennt,
kvidin
otrulega eirdarlaus
og algjorlega a milli vita.

By nuna a minum gamla heimastad
t.e. midbaenum......
og kann ekki einu sinni ad labba nidur Laugaveginn.
Pfft.

Eftir viku er tad svo hotel mamma i 2 vikur
og tvi naest er eg flogin a braut -
a vit aevintyra?
Audgunar andans?
Timinn leidir tad i ljos.
(verst ad eg vaeri stundum bara til i ad vera settlud
ekkert brolt og ekkert vesen)
"Time to grow up I suppose",
sagdi konan og for ur bleika blundukjolnum.

Breytingar eru alltaf orlitid ognvaenlegar
og mer finnst stundum eins og eg....
se buin ad fara i gegnum nog af breytingum
en....
svo hugsa eg.
(kemur fyrir, einkum rett fyrir svefn)

Allar taer breytingar baru ekki af ser neinn avoxt
(nema ju kannski einhvern troska og nyja syn)
en ...........
tad breyttist aldrei neitt - til hins betra.

Nu er tad ad hrokkva eda stokkva Linda blinda
hvort sem tu serd fram a vid eda ekki.
Dvud blessi Lindu.........og okkur oll.

fimmtudagur, september 17, 2009

Bráðum farin

Brottfarardagur bókaður.
Flýg burt á vit nýrra ævintýra
þann 3. nóvember næstkomandi.

Í millitíðinni er ég flutt heim til mömmu
eftir 25 ára fjarveru
það er.........stuð.

Er ekki alveg búin að melta þetta,
en það kemur.

sunnudagur, ágúst 30, 2009

Breytingaraunir

Allt að skýrast
og ýmis teikn komin á loft
sem vísa í tilvonandi brottför mína af skerinu.

Komin með leigjanda að íbúðinni
og er bjartsýn á að mér verði sleppt úr vinnu
fyrr en ætlað var,
gætum verið að tala um nóvembermánuð.

Nú þarf að ráðast í pappírskukl,
en verð að viðurkenna að ég hef ekki hugmynd um
hvað þarf að gera til að flytja úr einu landi
og inn í annað.
Svo langt síðan síðast.

Ætli það þurfi ekki að færa til búsetu?
Sækja um skattkort
og annað "skemmtilegt"

Ég ætla að kippa einhverju smálegu með mér út
eins og einni sleif eða svo,
en þá er það spurningin.......
hvort borgar sig að senda þetta með bátnum yfir,
eða borga yfirvigt í fljúgimaskínuna?

Aðalverkefnið verður þó að finna vinnu
því það þarf jú að halda áfram að borga skuldirnar
sem á mann eru lagðar á þessu bjánabóli,
en því næst að koma sér í skóla og verða loks að manni.
Neita samt að verða fullorðin,
sú vinna getur beðið.

Ég hlakka til að fara héðan
í afslappað danaveldi,
leggjast í faðm á manni sem elskar mig
og finnst ég best í heimi
og hjóla.

Þetta verður ekki átakalaust
og ég er alveg raunsæ og með opin augun,
en þetta verður í það minnsta ævintýri
og enn einn kaflinn í bók lífs míns.

föstudagur, júlí 31, 2009

Launaraunir

Hvernig eyðir venjuleg manneskja
30 milljónum á mánuði?
Þetta eru svo absúrd tölur
að ég næ ekki einu sinni að skilja þær.

Þó ég væri ekki með nema 100 þúsund krónum meira á mánuði
þá myndu lífskjör mín batna til muna
og ég myndi líklegast upplifa mig sem ríka konu.
Hvað þá ef ég væri með 1 milljón á mánuði.
Allamallamú!

Það má líka ekki gleyma því
að flestir þessir einstaklingar
sem fengu þessi laun
eru ekki einir í búi
þeir eru s.s. ekki eina fyrirvinnan
þannig að innkoma á mánuði
var jafnvel enn meiri.

Núna er verið að skerða laun kennara
og margir þeirra eru einstæðar mæður
sem treysta á þessa einu innkomu.
Þetta á líklegast við á fleiri stöðum.

Þetta óréttlæti og þessi óráðsía gerir mig brjálaða!

Hvernig er staðan svo í dag?
Eru einhverjir skítbuxar ennþá að skammta sér ofurlaun?
Væri ekki ágætt að kanna það mál aðeins?
Ég er svo reið yfir þessu öllu saman að ég þoli það ekki.
Réttlætiskennd minni er svo stórlega misboðið að mér er óglatt.

Er ekki kominn tími til að refsa þessu pakki?
Ég styð þá hugmynd að gera það að landráðamönnum
svipta það eignum og ríkisfangi
og senda í eilífðar útlegð!

miðvikudagur, júlí 15, 2009

tjahraunir

Heiðardalurinn er ekkert svo heiður.
Hér ríkir hrikaleg neikvæðni
sem allir finna fyrir
um leið og þeir lenda á skerinu.
Þetta er djöflaeyja......með réttu.

Mig langar ekkert að búa hérna.
Margar ástæður fyrir því.
Margar.

Ég sakna kæró,
ég sakna hugarástandsins,
ég sakna hjólsins míns,
ég sakna Danmerkur.

En ........... ég á bíl.

Fór í dag og talaði við Avant.
Þeir sögðu
að mér væri frjálst að selja bílinn
(yeah...that's going to happen in this day and age)
fyrir u.þ.b. 800 þúsund. (Hha!)
Leggja inn á lánið
og semja svo um restina.......(1,800 þúsund)

Bara til að minna á það....
að ég keypti dýrið á 1,1000
og hef borgað ad því í 2 ár.
Alveg skemmtilegt option,
en það eina sem er í boði
þar sem ég vil ekki búa hér lengur.

Gaman að því...........

Ég mun sparka í punga útrásaraumingja
hvenær sem ég fæ tækifæri til þess......
Alltaf
It's a promise

miðvikudagur, júlí 08, 2009

Danmork

Danir eru afsloppud tjod,
tad er engin spurning.
Stressid og pirringurinn hreinlega lekur af mer
tagar eg dvel her i tessu landi.
Tad er ekki hægt annad en ad vera slakur.
(og einkar "T" mæltur i skrifum)

Danir eru lika ekkert endilega ad flækja malin
eda ad gera meira ur hlutunum en naudsynlegt er.
Tad er ekki stadid yfir pottum i marga tima
tegar bjoda a gestum i mat.
Tad er bara hitt og tetta tint til,
ollu hrugad einhvernveginn a bordid
og frjalsa adferdin notud a heila gilleriid.
Ekkert stress.

Danir eru lika snidugir.
Teir eru ekkert ad keyra i fleiri klukkutima
til ad fara i sumarbustad.
Teir eiga bara sumarbustad inni i borginni.
Litlir kofar umvafdir grodri og trjam
og tu filar tig eins og tu sert i sveitinni.
Ekkert vesen.

Her loka budir a skynsamlegum tima a daginn
og a sunnudogum er einfaldlega langflest lokad.
Klædaburdur er i flestum tilfellum i tægilegu attina
og fair eru uppteknir af utlitinu.

Gardar borgarinnar eru nyttir
tar sem ad folk a ollum aldri kosar sig
a godvidrisdogum,
hlustar a musik og/eda spilar sina eigin.....
eda bara spjallar eda lurir.

A tonleikunum sem eg for a um daginn
var folkid ofeimid vid ad standa upp og dilla ser
og enginn virtist medvitadur.
Folkid var a ollum aldri, fra 10 upp i 80
og allir skemmtu ser saman.

Mer likar asskoti vel ad vera i henni Danmorku-
svei mer ta......

fimmtudagur, júlí 02, 2009

Svitaraunir

Finnst obbo merkilegt
ad horfa a huggulegar konur a ollum aldri
koma rennsveittar ur leikfimitima,
klæda sig ur sveitta gallanum
og beint i fina sumarkjolinn.

Svo renna tær fingrunum i gegnum harid,
setja a sig varalit
og skoppa ut i lifid.

I minni bok er tetta svolitid subbulegt.
En sinn er hver sidurinn i hverju landi.